Een mooie ontvangst bij de ezelstal op Landgoed Rijckholt. Met toch meer dan 30 man sterk

Afgelopen zaterdag, 5 september 2026, was het Landelijke Open Voedselbossendag, en die lieten we natuurlijk niet ongemerkt voorbijgaan. Voedseldijk Noord-Beveland is namelijk ook gewoon een voedselbos — alleen dan niet als één blok bos, maar als een groen wandellint dat zich over de dijken slingert. Iedereen mag er gratis doorheen wandelen en plukken wat rijp is.

Als extra feestelijkheid voegden we dit jaar een ezelwandeling toe: leuk voor de kinderen, heerlijk rustgevend voor wie iets minder van rennen houdt. Onderweg vertelden we uitgebreid over hoe de voedseldijk zich ontwikkelt, hoe de bomen en planten groeien, en welke vruchten er op dit moment te oogsten zijn.

Wil je alle foto’s zien klik dan voor het album

Voor onze eerste stop kozen we de ezelstal op Landgoed Rijckholt. Logisch, dachten wij: die vinden bezoekers makkelijk. Tot bleek dat de gloednieuwe, grote plattegrond van het Landgoed weliswaar trots twee ezeltjes laat zien, maar de ezelstal zelf nergens in de legenda noemt. Zo zie je maar weer: het zijn altijd de details die je te grazen nemen.

Gelukkig bleek Rijckholt vol te zitten met behulpzame mensen die overal de weg wezen, en zo stroomde het toch binnen: meer dan 30 bezoekers voor een opkomst om trots op te zijn. Bonus: wie de weg moet vragen, hoort toevallig ook meteen ons praatje. Twee vliegen, één klap.

Een tafel vol herfstverhalen

Constance en het ezelteam hadden zich intussen niet stilgehouden. Ze waren de hele voedseldijk al afgestruind, hadden de handen vol vruchten geplukt en er een tafel mee ingericht die deed denken aan een klein herfstmuseum. Niet zomaar peren en appels, nee: kweeperen, sleedoorn, hazelnoten en nog een hele stoet andere lekkernijen.

We bespraken ze stuk voor stuk en wisselden weetjes uit alsof we bij een pubquiz zaten:

• Kweeperen leg je in de kledingkast, gewoon omdat ze zo heerlijk ruiken.
• Van sleedoorn stoken ze sterke drank.
• Van hazelnoten kun je ook meel maken.
• Mispels moeten eerst de vriezer in voordat ze eetbaar worden.
• En het sap van een moerbei lijkt verdacht veel op bloed als je het over je huid wrijft — ideaal voor een griezelspelletje met de kinderen.

Op pad met Bregje en Rosa

Daarna gingen we met de hele groep op pad. Ezels Bregje en Rosa hadden er duidelijk zin in — al had dat bij Bregje misschien ook iets te maken met haar gloednieuwe schoenen. Die zaten zichtbaar lekker.

De hele voedseldijk aflopen zat er voor deze wandeling niet in, dus we begonnen bij de oude huisboomgaard van het boerderijtje aan de Provincialeweg 1. Via het hek met het grote bord “Voedseldijk” loop je zo naar binnen. Doe het hek wel weer dicht achter je: in de boomgaard grazen ook een paar schapen. Een klein, lief soort — dus niets om van te schrikken, hooguit om verliefd op te worden.

Appels, peren en één volle bolderwagen

De rijpe appeltjes smaakten heerlijk en er werd flink van gesmuld. Ook dit jaar hangen de perenbomen weer vol. Om te voorkomen dat ze straks allemaal op de grond vallen, zetten we een volle bolderwagen aan de weg om mee te nemen. Vorig jaar gingen er op deze manier meer dan 10 kisten peren mee naar huis — en we gaan er vanuit dat die dit jaar met evenveel plezier zijn weggesmikkeld.

Kabouters, verhalen en een muzikaal slot

Na de wandeling filosofeerden we nog wat na over al dat fruit dat je samen kunt plukken, en over alles wat je ermee kunt doen. Daarna was het tijd voor een fotomomentje bij het kabouterpad, ook onderdeel van de voedseldijk. We hadden zelfs een verhaaltje voorbereid, maar liepen inmiddels al aardig uit de tijd. Geen nood: dat verhaal kun je alsnog beluisteren via de playlist van OpaRob de Kabouter op Spotify.

🔗 Luister naar OpaRob de Kabouter

Om 15.00 uur klonk er een klassiek vioolconcert van Marieke Brokamp in het restaurant van Landgoed Rijckholt. Een prachtige afsluiter, compleet met koekjes en een glaasje van de beroemde Zeeuwse Searoop — gestookt van Zeeuwse planten en kruiden, waaronder duindoorn.

Kortom: geen ezelstal op de plattegrond, maar wél een dag vol fruit, ezels, muziek en gezelligheid. En dat is uiteindelijk toch waar het om draait.